Ένας καθημερινός συλλογισμός…

Ήταν Παρασκευή βράδυ, όταν γυρνούσα από τη δουλειά!!!

Μπαίνω στο σπίτι, πετάω την βαριά σαν πέτρα τσάντα με τα εργαλεία της δουλειάς και άρχισα τα ίδια πάλι: «Άντε, τέλειωσε και τούτη η εβδομάδα… Δουλειά εδώ, δουλειά εκεί, αφεντικό που σου την λέει ακόμα κι αν δουλεύεις σωστά και με εξαντλημένα από όλην την ημέρα αποθέματα ενέργειας!!! Υπάλληλοι που ούτε Καλημέρα να τους πεις δεν μπορείς, ο καθένας, δηλαδή στον κόσμο του και στο συμφέρον και το κέρδος του της δουλειάς, καθώς οι συνάδελφοί μου έχουν χάσει την καλή τους και ενθουσιώδης και ευγενική διάθεσή τους από τότε που αποδέχτηκαν την ήττα τους από την άσχημη εξέλιξη της ζωής της ανθρωπότητας με όσα έχουν γίνει και όσα πρόκειται και που ο άνθρωπος κάνει τα ίδια λάθη ξανά και ξανά στη ζωή!!! Και αυτή η εξέλιξη έχει επηρεάσει όλη την ανθρωπότητα!!! Έχουμε και από πάνω τον γείτονα τον μυγιάγγιχτο που νευριάζει με ό,τι κάνω που δημιουργεί έστω μικρή φασαρία, μου αφαιρεί την κάθε ελευθερία και ευκαιρία να του μιλάω και να μπαίνω μαζί του στο ασανσέρ!!! Ο κόσμος έχει αλλάξει, όπως λέγανε και οι γονείς μου και οι παππούδες μου!!! Έχει ξεχάσει τι πάει να πει Αγάπη, ενότητα, αλληλεγγύη, φροντίδα, δημοκρατία, ελευθερία σωστή, τι πάει να πει σεβασμός…! Εδώ μπαίνω στο λεωφορείο και όλοι με κοιτάνε όπως και τους υπολοίπους μεταξύ τους λες και θα τους δαγκώσω!!! Ο Άνθρωπος έχει κάνει τόσα λάθη που δεν υπάρχει πια εμπιστοσύνη σε άνθρωπο από τον ίδιο τον άνθρωπο, παρά μόνο φόβος μην ξαναγίνουν τα ίδια ξανά και ξανά, οι ίδιες καταστροφές μέχρι και να τους κλέψουν το σπίτι!!! Ο κόσμος έχει μάθει τώρα πια να συμπεριφέρεται αντικοινωνικά και εγωιστικά θέλει και δε θέλει, χωρίς να δίνουν σημασία σε αυτόν που βρίσκεται δίπλα είτε για λόγους προστασίας είτε μόνο για το συμφέρον και το κέρδος!!! «Πού είναι εκείνα τα χρόνια που από γείτονα σε γείτονα μοιράζονταν από Αγάπη, φαγητά, βιβλία, εργαλεία, εφημερίδες…, όλα τα αγαθά και κυρίως Αγάπη;» έλεγε ο παππούς μου πάντα. Έλα ντε, πού πήγαν αυτά τα χρόνια και δεν τα έζησα να νιώσω έστω και για λίγο δημοκρατικά ελεύθερος και περιτριγυρισμένος από Αγάπη και ανέμελος, χωρίς φόβο όπως ελπίζω να ένιωθαν όλοι; «Πού πήγε η Αγάπη;» είναι το ερώτημα; Δύσκολα απαντιέται αυτό, γιατί, πολύ απλά, ο άνθρωπος δυσκολεύεται να συνειδητοποιήσει τι γίνεται και ότι η Αγάπη υπάρχει, αλλά διαλυμένη ανάμεσα σε διχόνοια και διαφοροποίηση και στα υπόλοιπα που δημιουργούνται στον άνθρωπο και την κοινωνία του (που δεν ξέρω γιατί ακόμα λέγεται κοινωνία) χάρις την ανωριμότητα και την αναισθησία που φαίνεται και πραγματικά δείχνει!!! Πόσοι πόλεμοι έχουν γίνει και πόσοι ακόμα θα γίνουν; Θα υπάρξει ποτέ Ειρήνη και αρρμονία, άραγε; Σήμερα, υπάρχει κόσμος που πεινάει και υποφέρει με απελπισία προσπαθούν να επιβιώσουν όσο μπορούν! Σήμερα, αγοράζει κάποιος κάτι και ξαναγοράζει; Δεν υπάρχει μέτρο και συνείδηση, αλλά απληστία!!! Εδώ μαλώνουμε για κόμματα και γιατί δεν εισακούγεται η άποψη του κόσμου κυρίως στην παιδεία και οι αστυνομικοί παίρνουν εντολές ή μπορεί και όχι να πλακώνουν τους φοιτητές, γιατί απλά αγωνίζονται…! Που είναι η ενότητα, παιδιά, που είναι, πραγματικά; Σήμερα, ο καθένας κάνει τον έξυπνο, ότι είναι σοφός και ότι ξέρει τα πάντα (Ένα μόνο ξέρω, ότι δεν ξέρω τίποτα…!) και δεν ξέρει τι σκέφτεται και τι πράττει, στην πραγματικότητα!!! Άντε να γίνουν και εκλογές. Θα μας σώσουν, όμως;! Ό,τι και να κάνει ο Άνθρωπος, αν δεν βάλει μυαλό και δεν αποκτήσει συνείδηση και δεν οργανωθεί, δε θα πετύχει τίποτα!!! Πού πήγαν όλα αυτά που μας υποσχέθηκαν πολιτικοί και γιατί έκαναν άλλα και χειρότερα από ότι θα μπορούσε να οραματιστεί και ένα μέντιουμ; Μα πού είναι η καλύτερη οικονομία και οργάνωση που δεν υπάρχει που μας έταξαν; Γιατί στον χώρο εργασίας μου να δουλεύω σε άθλιες συμπεριφοράς μεταξύ όλων και εκμεταλλεύσεων συνθήκες; Πολλά ερωτήματα υπάρχουν που μπορούν και δεν μπορούν να απαντηθούν, αλλά το θέμα είναι ότι πρέπει να προχωρήσουμε παρακάτω άμεσα και με λύσεις και όχι ως θεατές των γεγονότων!!! Χτυπάνε έναν σκύλο και είμαι πολύ ωραίος θεατής αγνοώντας παντελώς αυτό το άσχημο γεγονός χωρίς να κάνω κάτι να το σταματήσω!!! Πού είναι το κακό να καταλάβει κάποιος ότι είναι άσχημο και ότι πρέπει να κάνει κάτι; Αχχχ, πότε θα αλλάξει ο κόσμος; Πότε θα βάλει μυαλό ο άνθρωπος και θα αποκτήσει συνείδηση; Θα αλλάξει κάτι άραγε ποτέ προς το καλύτερο;!!!»

Με αυτές τις σκέψεις και τον μονόλογο φορτώνω τον νου μου κάθε μέρα! Και όσο κι αν θέλω να τα αποφύγω, δεν μπορώ, γιατί με αυτές τις σκέψεις πρέπει να πιάσω δράση και να κάνω όπως και εσείς και όλοι μας όσα μπορώ, για έναν καλύτερο κόσμο…!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s